Kobiecy Katalog

 Baza kalorii

Przesiedzieliśmy w ławce 4 lata w liceum. Byliśmy dzieciakami, ale bardzo się lubiliśmy, wręcz byliśmy zakochani strasznie, choć żadnego "związku" nie było, ani rozmowy na te tematy. Potem były studia, każde w swoim swiecie. Po 10 latach, na spotkaniu klasowym "wyznaliśmy" sobie tamto uczucie. Dziś jesteśmy sami. Ale dzieli nas spora odległość, M. mieszka w Londynie
W zeszłym roku widzieliśmy sie właśnie na tym spotkaniu, potem był krótki kontakt smsowy. Od tygodnia są codzienne kilkugodzinne rozmowy na GG, niby na żarty ale też ze szczerymi wyznaniami. Codziennie smsy - z czułymi słówkami. Czuję się z nim swobodnie, choć w kontakcie bezpośrednim trochę mnie paraliżuje Za 2 tygodnie M. przylatuje do Polski na kilka dni. Umawiamy się na randkę... I tu jest clou problemu
Jestem dziewicą, nigdy nie miałam chłopaka, takiego, z którym się "chodzi", miałam 2 sporadyczne kontakty łóżkowe - ale tylko przytulenie. Problem tkwił chyba we mnie... bo nie jestem wcale doświadczona w tej materii. M. w rozmowie czasem wspomina o seksie, ja nie zbywam, ale żartem omijam wątek - bo przecież nie powiem mu przez gg prawdy.
Randka jest umówiona... być może M. będzie nocował u mnie... Co robić? Zapraszać go na noc? Czy raczej zachować dystans? Podejrzewam, że M. może chcieć czegoś więcej a ja nie wiem, ile jestem w stanie mu dać. Jak mówi, on już się wyszalał, ale i ze mną jest gotów jeszcze poszaleć i zealizować swoje fantazje szkolne
Wiem, że na razie to tylko emocje, nie wiem jeszcze jak to nazwać, co to za uczucie... ale chyba coś się dzieje...
pozdrawiam

Spędźcie razem trochę czasu. To może być piękna historia takie spotkanie po tylu latach, wspomnienia. Jeśli oboje jesteście sami to tymbardziej nie widzę przeciwwskazań. A niedoświadczeniem nię na razie nie przejmuj. Przyleci do Polski, zobaczysz go, on Ciebie i skoro ma coś między Wami być to niedoświadczenie schodzi na drugi plan bo i tak będzie pięknie.
To moje zdanie. Ale ja jestem romantyczką
_________________

ekscytujące
w prawdzie jestem już mężatką, bardzo kocham mojego męża i jestem pewna że chcę spędzić z nim reszte życia ale chciałabym jeszcze raz przeżyć taką miłosną przygodę....
sama_chciałam nie martw się na zapas, pod wpływem emocji zapomnisz o problemie i wszystko pójdzie głatko...
życzę powodzenia i trzymam kciuki za spotkanie
_________________

chciałam dodać dalszy ciąg tej historii... miłości (?) odnalezionej po latach

Spotkaliśmy się na pierwszej randce, pierwszej po latach niewidzenia i braku kontaktu.
I było cudownie, swobodnie (tzn. trochę zdenerwowania było - ale rozeszło się dość naturalnie). Randka trwała 1,5 dnia Była kawa, wino, piwo, kino, pocałunki, wspólne posiłki, było bycie razem. No dobra, przyznam się bez bicia, bo był też seks - nie podczas pierwszej ale drugiej nocy można powiedzieć... W sumie spodziewałam się tego i chciałam, więc nie dziwię się, że się zgodziłam, bo to ja ostatecznie byłam stroną decydującą - i wiem, że gdybym się nie zdecydowała, to bym żałowała, tym bardziej, że nasze spotkania na razie nie będą zbyt częste. Nie chce mówić, że teraz mam zamiar nadgonić w tempie ekspressowym te minione lata ale czuję, że mamy szanse na prawdziwy, normalny związek dwojga ludzi, którzy chcą ze sobą być i cieszą się tą obecnością.
I muszę przyznać, że na razie i oby tak dalej... nie żałuję żadnej z chwil, a raczej każdą z chwil spędzonych razem wspominam z wielkim sentymentem.

Dalsze plany obejmują kolejną randkę za 1,5 tygodnia, potem spotkania w przerwie świątecznej a potem... wspólny Sylwester i kilka dni razem w Londynie
A co dalej, czas pokaże...

© 2006-2010 ByćKobietą.pl - portal dla Kobiet
skrypt forum: © phpBB